The Saga Continues... - Mga Weblogs Ni Ace

The Chosen One

Ace
22 years old | 12 Oct 1982
libra | pinanganak sa baguio
bunso sa tatlo
DLSU-D Grad | BS Computer Science
mahilig sa:
sports
literature
music
art
at travel
YM id: a_aspi

Refer this blog to your friends kung hindi sasara ang inyong mga puwet.

We are... HEALING.

Prayers

www.tag-board.com
Prophet Name

Sanctuary

Messages(smilies)

Worship Area

pinoy blog
bobong pinoy
dlsu-d undernet
peyups
dekada
i-snare
roswell
sharpscripts
creativeminds
nba
friendster
guitar tabs
friends fan site

Army of Angels

advent's blog
aimee's journal
ahvy's site
aleng's blog
ava's blog
basilio's blog
bcs 4-1's blog
chert's blog
cheska's blog
clarisse' blog
dada's blog
des' blog
denisse' blog
esteban's blog
georgie's site
gia's blog
hanigrey's blog
ida's arts
ilie's blog
jack's blog
jasper's blog
jeff's blog
jet's blog
jeyem's blog
juan frederico's blog
jhoanne's page
josie's blog
joyce's xanga
joycie's blog
keo's blog
klariz' blog
lei's blog
lorraine's blog
maky's blog
marelle's blog
mark's blog
martin's blog
mary's blog
mayi's blog
mike's blog
nerozero's blog
nikki's blog
nix's blog
red's blog
reng's site
sarge's blog
sheena's blog
sheen's blog
rgie and tala's blog
tala's blog
tenten's blog
tin toyo site
ver's blog
very's blog
yzza's page

Reincarnation Count

Afterlife

back to main page...

Ang Kalawakan Unused Area

Blog Started June 19, 2004 Weblogs Ni Ace v2.0 Everything Copyright © Kuya Ace Ng Bayan 2004
All Rights Reserved
Best View: 800x600 Resolution

If reading this blog causes mental constipation, consult your psychiatrist immediately





these words were written by the same hand that will touch millions of hearts someday

Thursday, April 14, 2005

kwento

tol kamusta...

reunion ng ilang college and highschool friends namin nung nakaraang saturday. at kagaya ng lahat ng reunion wala kaming ginawa kung hindi magkwentuhan ng kung san man mapunta ang topic. nauwi pa nga ang kwentuhan sa "end of the world" pero di ko na isasalaysay yung tungkol dun. masyadong nakakakilabot, at ayokong maging sanhi ng isang panic.

isa lang pare tapos ok na...

hindi na ko umiinom ng alak, ilang taon na rin. kung uminom man ako, as beverage na lang at hindi para i enjoy ang impluwensya ng alak sa pagiisip at pakiramdam. sa maikling salitat, tikim lang ang ginagawa ko nung mga nakalipas na taon.

kampay pare...

hindi ko alam kung bakit ako uminom nung araw na iyon. siguro para pagbigyan na rin ang mga tropa, pakikisama, sayang rin nga naman ang isang daan na pinatak ko dun sa budget namin. hindi rin nila ako patitikimin nung masarap na pulutang chicharon bituka kung hindi ako iinom. kaya ayun, sige go.

tagay...

hindi inuman ang tawag sa inuman kapag walang kwentuhan. wala nang ibang mas interesanteng kwento kung hindi ang kanya kanyang buhay. dahil kami ay civilized people nagkaroon kami ng sistema. ang sharing ay paikot, magsisimula sa isa sa min tapos counterclockwise. 2nd to the last ako, kumportable na ko sa ganun. hindi naman ganun ka ROYGBIV ang buhay ko kaya ang time slot ko ay kadalasang hindi lumalampas sa 5 mins.

kwento...

turn ko na (naks english). gaya ng inaasahan ang reaction ng lahat ay "ok naman si ace, walang problema jan. NEXT!!!".

weewee muna...

bago pa magsimula ang huling magsh-share sinabi ng isa na may alam daw siya tungkol sa kin. cool ako, walang problema. naging open book ang buhay ko sa lahat, alam nila ang alam nila. subalit... sa pagkasabi niyang iyon, ang isang masayang inuman ay nagtransorm sa korte suprema.

hik... hik... hik...

nagi akong isang controversial na celebrity. sabay sabay na dumating ang mga tanong. para akong akusado sa isang karumaldumal na krimen at ginigisa ng mga senador. wala akong maintindihan. dala na rin yata ng impluwensya ng alak. hilo na ko. idagdag mo pa rito ang high blood na dulot ng masarap na chicharon bituka.

*lagok* *lagok*.

unti unting humupa ang ingay na dulot ng single, double, at triple barrelled questions. isang pangungusap na lang ang tumatak sa aking isipan...

"pre parang wala ka namang tiwala sa min niyan eh".

game, siryoso na.. eto ang akin, oo may mga pangyayari sa kin na hindi nila nalalaman. nagiging vocal naman ako in some cases pag may pagkakataon. pero kadalasan wala pagkakataon at hindi naman big deal kung hindi ako makapagshare ng tungkol sa kin. hindi rin big deal para sa kanila yun maliban sa pagkakataong ito. isa pa hindi naman thesis ang buhay ko na kelangan i-report sa kanila ang bawat bagay na nangyayari.

yung WALANG TIWALA, ibang usapan na yan. sa pananaw ko ang tiwala hindi lang basta meron o wala, na parang on/off switch na pipindutin mo na lang at, o, ayan may tiwala na ko sa yo. ang TIWALA, sa pananaw ko, meron level yan, parang ragnarok. unti-unting nakakamit at pinaghihirapan kunin. kahit nga raw mismo sa pinakamamahal mong tao hindi mo rin dapat ibigay ang buong pagtitiwala mo. diba gasgas na gasgas na nga yung advice na "wag mo ibigay lahat, magtira ka rin para sa sarili mo". pano pa pag normal na tropa lang?

eto pa pala ang isang pangungusap na narinig ko...

"no man is an island"

kahit kelan hindi ko pa sinabi na "kaya kong mabuhay magisa". sa katunayan nga hanggang sa ngayon nagpapakahirap pa rin ako na madagdagan ang aking friendster list at ituring silang tunay na kaibigan. hinding hindi pa pumapasok sa isipan ko na kaya ko mabuhay magisa, tuldok.

eto pa masaklap na pangungusap..

"alam namin marami kang kaibigan...
(parang contradiction sa nasulat sa taas)


hindi ko maintindihan kung ano ibig sabihin nito. banished na ba ko sa circle of friends namin? kung iniisip nila na may naikukwento ako sa ibang tao na hindi ko nakukwento sa kanila wag sana silang magtampo dahil vise versa yun. may mga bagay rin naman na nasasabi ko sa kanila na hindi ko binabanggit sa iba. depende na lang sa sitwasyon.

natapos ang debate.

at pagkatapos ng madugong interogasyon sa kin natulog na sila. dalawa na lang kami naiwan nung huling magsh-share. nagusap kami. at ang topic namin?

"END OF THE WORLD"

in short, usapang laseng.


Blogger