![]() |
||||
|
The Chosen One
22 years old | 12 Oct 1982 libra | pinanganak sa baguio bunso sa tatlo DLSU-D Grad | BS Computer Science mahilig sa: sports literature music art at travel YM id: a_aspi
Refer this blog to your friends kung hindi sasara ang inyong mga puwet. Prayers
Worship Area bobong pinoy dlsu-d undernet peyups dekada i-snare roswell sharpscripts creativeminds nba friendster guitar tabs friends fan site Army of Angels aimee's journal ahvy's site aleng's blog ava's blog basilio's blog bcs 4-1's blog chert's blog cheska's blog clarisse' blog dada's blog des' blog denisse' blog esteban's blog georgie's site gia's blog hanigrey's blog ida's arts ilie's blog jack's blog jasper's blog jeff's blog jet's blog jeyem's blog juan frederico's blog jhoanne's page josie's blog joyce's xanga joycie's blog keo's blog klariz' blog lei's blog lorraine's blog maky's blog marelle's blog mark's blog martin's blog mary's blog mayi's blog mike's blog nerozero's blog nikki's blog nix's blog red's blog reng's site sarge's blog sheena's blog sheen's blog rgie and tala's blog tala's blog tenten's blog tin toyo site ver's blog very's blog yzza's page Reincarnation Count Afterlife Ang Kalawakan Unused Area
All Rights Reserved Best View: 800x600 Resolution
If reading this blog causes mental constipation, consult your psychiatrist immediately these words were written by the same hand that will touch millions of hearts someday |
Monday, April 11, 2005 beach bum summer ang pinakaaabang na panahon noong ako pa ay nasa grade school. walang pasok, pwede maglaro sa labas araw araw, hanggang sawa ang panonood ng tv at paglalaro ng family computer, at higit sa lahat, ang paboritong paborito na family outing. noong nasa baguio pa ko, sabay sabay kami ng mga kapitbahay namin na mag family outing. kadalasan sa beach ito ginaganap, masaya. sabay sabay sa sasakyan, toka toka sa pagkain, at kanya kanyang dalang mga kwento. sa la union ang kadalasan naming puntahan na beach, ito na kase ang pinakamalapit. dalawa hanggang tatlong oras ang karaniwang tagal ng biyahe papunta sa beach. sa ganito kahabang biyahe siguradong mabilis maginit ang mga ulo ng mga bata. dahil na sa pagkainip. "mommy, gano pa ba katagal ang biyahe? kanina ko pa natatanaw yung beach pero hindi pa rin tayo bumababa, huhuhuhuhu!" iyan ang lumalabas sa mga bibig ng mga musmos. dala ng pagkasabik makapiling ang dagat at maglaro dito. masarap nga naman sa dagat, masarap paglaruan ang mga buhangin nito. ilang beses ko na rin sinubukan gumawa ng sand castle na kahit anong pagpapaganda ay iisa lang ang lumalabas na itsura, isang tumpok ng buhangin. ang pasuntok sa mga pasugod na alon nakaka-miss na rin. ang mga salbabida na interior ng gulong, ang mga goggles na kadalasang pinapasok rin ng tubig, at ang mga snorkles, lahat sila kasama sa beach. hindi kumpleto ang beach outing kapag wala ang mga masasarap na pagkain. pamilyar na pamilyar ang amoy ng inihaw na bangus. ito ang paborito kong baon. at kadalasan pagkatapos kumain sa dagat na rin lang babanlawan ang mga kamay para matanggal ang lansa at mantika ng kinain na bangus. lahat ng inihaw masarap sa beach. inihaw na porkchop, barbicue, inihaw na pusit at lechon manok. bagay na bagay sa beach lalo na pag ang kakainan mo ay ang dahon ng saging at kamay lang ang gagamitin, walang chopsticks at walang kubyertos. at habang kumakain, hindi pwedeng walang panulak. andiyan naman ang mga gulaman, juice, at softdrinks na may buhangin. at sa huli hindi rin mawawala ang dessert. buko pandan, halo halo, mais con yelo, saba con yelo, at iba't ibang uri ng pampalamig pangontra sa matinding sikat ng araw tuwing summer. pagkatapos ng kain ay balik sa pagliligo sa beach, suot ang mga puruntong at bathing suit muling magpapa-itim at magpapa-sunburn sa seashore. tuloy tuloy na ito hanggang alas sais ng hapon. kadalasang nauuwi ang scenario sa mga maiinit na ulong mga magulang at nagiiyakang mga bata na ayaw pa rin umahon. pulang mga mata, maaalat na dila, underwear na may buhangin, at maiitim na kutis ang haharap sa shower room na puno naman ng buhangin ang sahig. pagkatapos ng maghapong kasiyahan, biyahe nanaman pauwi. tulog ang lahat, at sa pagtulog naiimagine pa rin ang pag-alon ng dagat.
|
|||
| Blogger | ||||